ma 18 mei 2009
Tino kon alle streken nog van het verhaaltje van “toen Leoplold nog een pestkop was”. ECHT heel flink. Zelfs juf Elke keek ervan op. Mega goed geheugen. Het verhaal zelf is dan ook wel super goed en wie het boekje ooit nog vindt mag het in alle exemplaren die er nog liggen aankopen voor mij want het is echt wel de moeite- ook om eens te gaan ontlenen in de bibliotheek want daar houden ze het boekje voor ons zelfs aan de kant als we er om vragen 
Het zeggen van lelijke woorden, de zandtaarten stuk stampen van de kleintjes, duwen, met opzet je beker melk omgooien, de picknick verknoeien, een punaise op een stoel leggen, de taart kapot maken en modder op het mooie kleedje spatten… het spreekt aan hé, en dat hij daarna gestraft wordt, lijkt iedereen logisch en terecht. EN dat hij zich daarna moet excuseren en sorry zeggen en toch nog wel iets heel liefs eraan vastkoppelen zoals een bosje bloemen plukken, leuke zandtaarten samen met de kleintjes maken, alle punaisjes die gevallen zijn oprapen en in een potje stoppen zodat er niemand zich nog aan prikt, een lekkere pannenkoek niet eens zelf opeten maar weggeven …. ja dat stukje vind je niet meer in het boekje maar is wel iets dat in het kraam van de heks past.